kapsalon

In de webshop: kapsalon! Bewuste keus, ook van Chanel. Benieuwd waarom? Lees het hier onder: Maart 2014, welke dag het is weet ik eigenlijk niet, net zo min als wanneer ik voor het laatst echt geslapen of gegeten heb. Sinds een paar weken zwerf ik wat rond op straat. De laatste maanden gaat het niet zo goed met mij. Na een aantal jaren vallen en opstaan heb ik nu het punt bereikt dat stoppen met drugs gebruiken onmogelijk lijkt. Ik ben Chanel, en ik ben echt fokt op verslaafd.De eerste keer dat ik crack met mijn moeder rookte, was ik eigenlijk meteen verkocht. Ik was oke, de wereld was oke, zelfs mijn gevoelens waren oke! Onzekerheden, angsten, doemscenario’s in mijn hoofd stonden stil, mijn lijf was in extase. De afgelopen jaren ging ik af en aan opzoek naar dat zelfde gevoel. Meerdere malen kwam ik erg dichtbij, maar zoals de eerste keer is het nooit meer geworden. Normaal zit ik warm binnen, bij mijn moeder of haar kennisen. Een kwartier, een uur, soms een paar dagen. Nu zit ze vast, dus ben ik het hostel waar zij woont niet welkom, en de plek waar ik zelf woonde ben ik kwijt. Dus loop ik op straat, en slaap ik af en toe ff bij, bij random gebruikers die wel het karakter hebben om hun huur te blijven betalen. Mijn maandelijkse uitkeringen, spullen van waarde, van mij of een ander besteed ik aan crack. Nu is ook mijn telefoon in rook opgegaan, iemand bellen om geld te lenen, of in een rush een game spelen kan niet meer. 2 weken geleden viel ik midden op straat neer, en liep 3 dagen daarna het ziekenhuis weer uit. Waarom ik in hemelsnaam blijf stelen, liegen, lenen, hoereren voor dat beetje coke wat ik kopen kan is mij niet bepaald duidelijk. Ik heb het koud, vooral in mijn ziel. Mijn maag zeurt, mijn benen zijn moe, en mijn ogen willen dicht. ik voel me eenzaam.. Ik wil dit niet. Ik wil een bed, een douche, eten, geen drugs. Slenterend zoek ik iets verder de straat een plekje uit de wind. Op een portiektrap ga ik zitten en met mijn dove vingers, iet wat verschroeide duim, peuter ik de laatste korreltjes coke uit het plasticje, hopend op een minuutje rust en rook mijn gevoelens weg. Teminste dat denk ik. Hoewel mijn hoofd weer even stopt met denken, en mijn lichamelijke ongemak ook even over is, ben ik verdrietig, en voel me vies. Verderop zit een shoarmazaak. Mensen lachen, en eten samen, maar als ze naar buiten komen en mij passeren, zie ik niks van hun vrolijkheid. Ook zij kijken met minachting en vinden mij vies. Net als ik mijn ogen even probeer dicht te doen raakt iets mijn hoofd aan, zo snel als ik kan (niet heel snel, geloof me) kijk ik op. Een jongen van een jaar of 20 houd een plastic tasje voor mijn hoofd. “hier eet op, geloof me” ik pak zonder twijfel en woorden het tasje aan. Voor ik er aan toe kom om te kijken wat er in het tasje zit, loopt de jongen met een smile op zijn gezicht weg. Een aardige lach, niet zo’n 1tje met medelijden of minachting. Verbaasd, over wat er net gebeurt is, haal ik uit het tasje een grote kapsalon. Warm word ik. Het lukt me nooit om onder invloed te eten maar het gebaar van deze jongen laat mijn maag vergeten dat hij niet eten wil. Met elke hap, groeit de beslissing dat het zo echt niet meer kan. Ik stopoktober 2020. Dat stoppen is gelukt. Niet makkelijk, nog steeds niet. Het was een lange weg, met veel vette kapsalons omdat ik daardoor weer even kon voelen hoe sterk het gevoel was om te stoppen met gebruiken en om als mens gezien te worden. Naast af en toe een kapsalon, en de juiste mensen op het juiste moment tegen gekomen te zijn, is de plek die ik bij hotspot hutspot heb gekregen de basis voor mij om nuchter te blijven. De afgelopen jaren heb ik naast het maken van betere keuzes, gouden kaarten in mijn handen gekregen om alle tegenslagen als een normaal mens te kunnen doorstaan. Bij hotspot hutspot probeer ik met mijn stijl van koken ook betere en bewuste keuzes te maken. Bij deze: kapsalon met aardappelen van De Buytenhofvlees van een grote supermarkt wat weggegooid dreigd te wordenB-keus kaas van Booij Kaasmakers (lekkerder dan de normale)Eigen sauzen van knoflook en chilli pepers, restproductie van Eosta BVNet als ik, zijn de meeste van deze producten, uiteindelijk om de goede plek terecht gekomen om er nog wat moois van te maken. Geloof me, als ik je over de producten of mijzelf niks verteld had, had je niet geweten waar wij vandaan komen. bestel em hier

daar gaan we weer , en we maken er weer het beste van!

niet meer uit-eten bij hotspot hutspot , dus dan maar in-eten. we bezorgen weer! 7 dagen per week! met dagelijks wisselende gezonde gerechten van traiteurkwaliteit. voor rotterdam en schiedam. voor 12:00 uur besteld, is tussen 16:00 en 18:00 uur bezorgd [geef gerust een voorkeurtijd aan]. minimale ordergrootte 15,-. vers bereid en alleen even opwarmen in magnetron of oven. hou het in de gaten.

ondertussen staan we ook klaar voor je als je om wat voor reden niet aan een warme, maar vooral gezonde schijf van vijf maaltijd kan komen. bel of mail ons en we bezorgen je vanaf morgen goed eten! receptie@hotspothutspot.nl 06-18423833

Hoe hotspot hutspot hoop geeft

We laden samen de lege kratten in die terug gaan naar de leveranciers van hotspot hutspot. Dagelijks worden de reststromen opgehaald bij verschillende supermarkten in Rotterdam, waarvan hotspot hutspot weer maaltijden bereidt. Maaltijden voor de bewoners van de Jan Meertensflat, voor het wekelijkse driegangen diner. Maar ook voor de dagelijkse hap die bij zo’n 70 mensen worden bezorgd die anders gewoon geen eten hebben. 

Onderweg naar Rotterdam-Noord vertelt hij zijn verhaal. Open en eerlijk waar hij vandaan komt. Hoe een traumatische ervaring aanleiding was voor het ontstaan van ernstige verslavingsproblematiek. Ik vraag hem hoe dat was voor hem, die periode waarin alles draaide om zijn verslaving. Hij vertelt er over als een periode waarin nog maar één ding belangrijk was en slechts één ding telde. Hoe verslaving je compleet in je greep houdt, tot het moment dat hij gewoon echt niet meer verder kon en eigenlijk niet meer wilde (kon) leven. Terwijl hij dit vertelt zie ik een jongeman naast me zitten die behendig de auto tussen het verkeer manoeuvreert met een gezonde kleur op zijn wangen. Die ondanks zijn nog dagelijkse gevecht een overwinnaar is en weer perspectief kan zien. 

Inmiddels is hij al langere tijd clean en bijna dagelijks bij hotspot hutspot te vinden. Hier draagt hij bij aan de missie van hotspot, werkt hij aan zijn herstel en oefent hij in nieuwe situaties naast het programma wat hij volgt. Ik vraag hem: “Wat is het belangrijkste dat hotspot hutspot jouw heeft gebracht?” Hij denkt even na en antwoord dan vastberaden: “Vertrouwen en hoop.” En hij vervolgt: “Hier mag ik zijn wie ik ben en ondertussen draag ik mijn steentje bij.”  Hij zit het liefst in de auto, onderweg naar leveranciers. Het brengt hem een gevoel van vrijheid, maar ook verbinding met anderen. Want zegt hij, dat is essentieel, in contact blijven met anderen.  En als het even niet zo lekker gaat, dan mag dat ook. Dan is er een luisterend oor, dan is er altijd iemand voor wie je je even niet groot hoeft te houden. 

Inmiddels hebben we een paar kratten ingevroren vlees opgehaald bij Albert Heijn en boodschappen gedaan bij de Lidl, omdat we toch een paar ingrediënten missen. Eenmaal terug bij hutspot sorteren we de ontvangen vleespakketten en bergen ze op in de vriezer. Voor vandaag is de voorraad weer aangevuld en kunnen we tevreden zijn over het resultaat. 

En wat morgen brengt? Wel dat is ook de kracht van hotspot, dat zien we morgen wel weer.  

#kleinrdam

tekst: joke bijl plaatje: @gewoonbob

Menu week 41, nu ook met zorg bezorgd

klein rotterdam: chefkok

tekst: joke bijl beeld:gewoonbob

Chefkok

Ooit werkte hij als chefkok in gerenomeerde toprestaurants binnen de Arabische wereld. Diploma’s had hij niet behaald, maar inmiddels wel al 25 jaar ervaring in de keuken. Hij had het vak in de praktijk geleerd. Vijf jaar geleden ontvluchtte hij met vrouw en kinderen zijn door oorlog geteisterde land. Op zoek naar een nieuw bestaan voor zijn kinderen. 

Samen gaan we aan de slag deze morgen, Ali en ik. Ik zie hem behendig zijn mes slijpen en volg zijn bewegingen om de kunst af te kijken. We gaan pasta bologese maken en daarvoor moeten heel veel paprika’s gesneden worden. Hij doet mij voor hoe ik dit op een handige manier kan doen en zo raken we in gesprek. Via zijn persoonlijke netwerk is hij bij hotspot hutspot terecht gekomen. Een schot in de roos. 

Inmiddels kan hij zijn passie voor koken weer kwijt, nadat hij door gezondheidsproblemen uit de running is geraakt. Langere tijd werkte hij in Nederland tussen andere Arabisch sprekende mensen. Daardoor sprak hij op zijn werk nauwelijks de Nederlandse taal vertelt hij mij. Hoewel hij zich inmiddels goed verstaanbaar kan maken ondervindt hij hierdoor toch problemen bij het vinden van nieuw werk. En dat taalprobleem daar wil hij aan werken. Nu is hij bijna dagelijks te vinden in het restaurant in de Jan Meertensflat. Hier kan hij naast het uitoefenen van zijn vak ook werken aan het verbeteren van zijn Nederlands.

Maar Ali komt niet alleen om te leren, hij levert ook een belangrijke bijdrage aan het restaurant als kok. Zo deelt hij zijn recepten vanuit zijn eigen ervaring en cultuur. Op die manier krijgen de bewoners van de Jan Meertensflat meer dan eens een overheerlijk menu uit zijn hand. Vol passie legt hij uit wat hij bereidt en vertelt hij me over zijn eigen eetcultuur. En als kers op de taart mag ik zijn creaties proeven en zet hij een overheerlijke maaltijd voor mijn neus.  Met enige ontroering proef ik zijn maaltijd en ik kan niet anders zeggen dan dat deze man met recht een topkok is. Dank je Ali, het was me een genoegen. #kleinrotterdam

lees hier meer verhalen over onze vrijwilligers

krootwijk deze week gesloten

we hebben 3 zieken in de keuken in krootwijk, omdat we eerst duidelijkheid willen hebben, en jou gezond willen houden, zijn we deze week dicht. hotspot hutspot lomba is gewoon open!

Week 40 weekmenu