dienstmededeling

DIENSTMEDEDELING:
Iedere maandag heeft ons team overleg, over hoe verder in ‘het nieuwe anders’.

Conclusies van vandaag:
-we kunnen nog niet stoppen met www.crisiscatering.nl . Er zijn te veel mensen die niet zelf in staat zijn om voor zichzelf een warme maaltijd te regelen, om wat voor reden ook. Misschien wordt de vraag zelfs groter.

– we stoppen per direct met het aanbieden van betaalde maaltijden in onze webshop, om het vol te kunnen houden.

-1 juni gaat hotspot hutspot lomba weer open van ma tm vr vanaf 17:00, uitsluitend voor bewoners van de jan meertensflat, op reservering. We maken uitsluitend gebruik van 2 persoonstafels. Wij leiden je naar je tafel. We ontvangen je bij de ingang, je verlaat het restaurant via de zij uitgang.

-van dag tot dag kijken we of we meer vrijwilligers en stagaires kunnen betrekken.

-8 juni nemen we weer verdere beslissingen

-jouw donaties blijven welkom, we brengen nog steeds zo’n 80 maaltijden per dag rond.

-we kunnen nog vrijwillige chauffeurs gebruiken. Mail ff met receptie@hotspothutspot.nl

https://lnkd.in/gEeCWNx#goedetenvooriedereen

crisiskatern 2: “dat als alles voorbij is we elkaar dan een knuffel geven”

Op het mooiste tafeltje aan het raam staat een doos met verpakkingsmateriaal en bakjes, bestemd voor “crisiscatering”. Nu we door Covid-19 niet meer open kunnen, en onze vaste gasten hun deur niet meer uit mogen, kunnen of durven, zorgen we elke dag voor een hele boel maaltijden. zelfs in het weekend gaan we door. terwijl ik in het zonlicht (gelukkig hoeven de zonneschermen niet naar beneden vandaag) een foto van een nieuw gerecht voor de webshop maak hoor ik iemand op de deur van het restaurant kloppen. Ik zoek mijn sleutels en loop naar de deur. Ik schrik. Niet van wie, maar hoe iemand voor de deur staat. Mevrouw N staat met een glimlach voor de deur, en heeft een tas vast. Haar zoon, die regelmatig een cappuccino met zijn moeder en haar tafelgenoten mee komt drinken, heeft spullen gebracht die we misschien kunnen gebruiken, dat had hij op Facebook al aan ons laten weten. Ik draai de deur van het slot, waarna mevrouw bijzonder snel voor haar leeftijd een paar grote stappen achteruit doet. Haar glimlach is vreemd, en haar houding laat haar jaren ouder lijken als normaal. Haar schouders gebogen, haar lach kost moeite, haar ogen vertellen verdriet en ik denk dat haar borstels, haarlak en kammen al een tijdje in kast quarantaine zitten. Eigenlijk heb ik het best wel druk, maar ik voel even geen haast om verder te werken. Ik maak een praatje, en vraag of ze t allemaal nog een beetje ziet zitten. Ze vertelt wat ze zo allemaal onderneemt op een dag,  maar is daarmee wel snel uitgepraat. Met een iets geloofwaardige glimlach vertelt ze dat de overbuurvrouw met wie ze normaal altijd komt eten, soms stiekem even op de gang een praatje komt maken, maar dat zachtjes praten zodat de andere bewoners er geen last van hebben, valt wel een beetje zwaar. Het gehoor van de overbuurvrouw gaat namelijk behoorlijk snel achteruit, maar dat weet ze zelf nog niet. Dus dat moet ik maar niet tegen haar zeggen…. Al hoort ze dat dan toch niet, laat ze me weten. Haar prille vrolijkheid vervaagt na een korte stilte. “wat mis je nou het meest?” Was de vraag waar ik direct na het stellen eigenlijk al een beetje spijt van had. Ik moet de brok in mijn keel verborgen houden bij haar antwoord. “Mijn kinderen” eventjes een knuffel van ze” ik vind het heel jammer dat er van alles even niet meer kan. Maar dat lichamelijke contact wat nu niet verstandig is, dat breekt me op. Ik wil het natuurlijk niet, maar als het mijn tijd is om te gaan kan ik daar wel mee leven. Maar dat ik mijn kinderen ook dan niet vast kan houden, dat maakt me heel erg bang. 
Ik zou haar een knuffel willen geven, heel erg graag. Maar het mag niet. Ik houd met moeite mijn ogen droog en moet haar beloven dat als alles voorbij is we elkaar dan een knuffel geven. Natuurlijk beloof ik dat, bedank haar voor de spullen, draai de deur weer op slot, we geven elkaar een elleboog tegen het raam aan, maar nu moet ik toch echt naar mijn verbrandde zoete aardappels toe. 

crisiskatern 1: georganiseerde chaos

illustratie: gewoonbob tekst:creasies

Mijn 67e bezoekje aan Hotspot Hutspot Lomba, de 1e keer in de keuken.
En voordat ik de tijd had om rustig om me heen te kijken, stapte ik in een wervelstorm aan activiteit.

Moet de bloemkool apart er in? De sledes zijn op! Er moet meer ui de oven in! Is er niets in de koeling dat weg moet? Nee! die lasagne moet worden bewaard! ENNNNN nog 3 bestellingen er bij! Moet er pasta of rijst bij de kip?

Hoeveel maaltijden hadden we in de flat?
13?
Weet je het zeker?
Wat een gekkenhuis! We kunnen dit.

OH jee die aardappels moeten nog in stukjes!
Rustig aan, relaxed….1 ding tegelijk…

Even stopt het werk van een van de medewerkers, ze kijkt me aan en zegt;
OH aangenaam kennis te maken, sorry we zijn een beetje georganiseerde chaos. Trouwens, we zijn hier een soort van familie, welkom….


En voordat ik kon door vragen;
OH de tortillas!!! Wie laat steeds die deur open!? Jullie zijn toch niet in de kerk geboren?!
In alle bedrijvigheid komt er een vrijwilliger binnen die in 1 dag 2000 flyers heeft afgeleverd in de wijk!

WAT!? Staat de daghap al in de oven!?
Haal het er uit! Over een half uur hoeft het er pas in!!!

Hebben we genoeg aardappels?!
Kunnen die bakjes lasagne ergens anders staan? We hebben werkplek te kort.
Hoe veel broodjes hebben we nog? Onder op de kar liggen nog broden.
Heb je de bestelling voor boven gezien?

En voordat ik draaierig kon worden van de orkaan aan vragen, stopte deze abrupt en kon er een lading verse maaltijden de deur uit; op naar huishoudens waar dit vanavond op tafel zal staan.

De rust keerde terug in de keuken; de voorbereidingen voor morgen worden getroffen; het kippenhok wordt in elkaar geknutseld en voordat ik 2 keer kon knipperen met m’n ogen, was de keuken weer schoon en leeg…..

Crisiscatering

Crisiscatering.nl
We leven in een grootse tijd en wij willen ook iets kleins terugdoen.

Dagelijks een gezonde, teruggekoelde maaltijd contactloos bij u aan de deur bezorgd. (Postcodegebied 30XX)
Heb je hier geen geld voor, of woon je net buiten het postcodegebied. Lees dan zeker het einde van dit bericht.

Met een minimaal aantal mensen, in een professionele hermetisch afgesloten keuken, maken wij bezorgmaaltijden die voldoen aan de schijf van 5. Minimal foodwaste door veel reststromen te gebruiken.

Alles is op te warmen in oven of magnetron, maar ook twee dagen in de koelkast te bewaren. U krijgt er opwarm-instructies bij.

Kijk op onze webshop en kies in het navigatie-menu voor de verschillende keuzes. Boterkoekje of biologische frisdrank erbij? Bestel dit er gewoon bij.

Supporters met voldoende eten in huis: steun ons door een uitgestelde maaltijd te doneren of koop ons 2019-jaaroverzicht met inspirerende verhalen en veel foto’s. Bestel in de webshop.

Uitgestelde maaltijd? Wat is dat?
Iedereen moet eten, maar niet voor iedereen is dat zelfsprekend. Wij hebben al maaltijden verkocht, maar nog niet geserveerd. Ook zo eentje kopen? Kijk in de webshop.

Heb je op dit moment even niet genoeg geld: Laat het weten, wij bezorgen gewoon en misschien doe jij dit in 2036 weer voor iemand anders. Heb je geen magnetron? Die gaan we ook regelen.

#gezondeten #goedetenvooriedereen #lekkervoorje #indebuurt #hotspothutspot #crisiscatering #coronahulp #coronahulp010

Tijdelijke sluiting hotspot hutspot

Rotterdam, 15 maart 2020

Mededeling van Hotspot Hutspot:

Beste gasten, stagiaires, vrijwilligers en andere betrokkenen,

Om verdere verspreiding van het Coronavirus te voorkomen, zijn beide restaurants van Hotspot Hutspot tot 6 april gesloten.

We streven er in deze periode naar, zo weinig mogelijk mensen elkaar tegen te laten komen. Stages en vrijwilligerswerk gaan niet door.

Wel zullen we onze vaste groep avondgasten in Lomba, op een zo verantwoord mogelijke manier, dagelijks van een maaltijd voorzien. Deze zal door enkele vaste medewerkers worden bereid.

Stagiaires moeten zelf hun school hierover inlichten.

Stagebezoeken, intakes van nieuwe vrijwilligers, reserveringen, verhuur en andere bestaande afspraken zullen in deze periode niet doorgaan en op een later tijdstip ingepland worden.

Wij beseffen dat het niet voor iedereen gemakkelijk zal zijn om deze periode zoveel mogelijk thuis te blijven, toch raden wij iedereen aan de adviezen vanuit de overheid zoveel mogelijk op te volgen. Komen de muren toch op je af, of heb je ergens anders hulp bij nodig, neem dan gewoon contact met ons op. We blijven bereikbaar.

Wij wensen iedereen veel gezondheid toe.

Het team van hotspot hutspot

Want jij hebt geen probleem, heel veel systeem heeft een probleem met jou!

Daar komt hij aangelopen met zijn moeder. Moeder druk bezig met haar jongste dochtertje. Hij zijn hoofd gebogen, zijn pet diep over zijn ogen. Bang voor wat er komen gaat.

Ferry, niet zijn eigen naam, 9 jaar oud, loopt bij hotspot hutspot rond, overdag, een paar dagen in de week. Een kind vol medicijnen. Ferry gaat niet naar school, ze “kunnen hem niet aan”. Zit al maanden thuis.

Wijkteam, meneren en allemaal mevrouwen die over je praten alsof je een probleem bent: niemand die hem wil en zijn vaste contactpersoon bij het wijkteam heeft een nieuwe baan, dus moet hij weer een nieuwe mevrouw gaan vertrouwen, die natuurlijk eerst weer allemaal vragen heeft. En een school die een zorgplicht voor je heeft, heeft het waarschijnlijk vaak veel te druk met andere casussen en een stakinkje hier of daar.

Welkom bij hotspot hutspot, wij kunnen altijd wel iets verzinnen als alternatief voor thuiszitten. Onderwijs in de praktijk, leren in het echie, hup de keuken in. Daar hebben we alleen efficiënte systemen voor nodig, zoals veel contact met ouders en als er morgen iemand anders de leiding heeft, dat wij je dat dan alvast even vertellen.

En wij zien ook wel dat Ferry op school voor een uitdaging zal zorgen, want soms is hij onverklaarbaar niet te porren en laatst werd hij dus onvoorspelbaar boos. Heel boos. En dat mag van ons, maar dan moeten we wel een plan hebben wat we dan gaan doen als je boos bent: Je veilige plek opzoeken om jezelf te herpakken, of na een telefoontje met je ouders naar huis, weg uit de situatie die je zo boos maakte. En zo leren we continu bij en maken we in alle drukte soms ook weleens een foutje. Boos ging een stoel omver en Ferry ging niet naar huis. Voor hem niet leuk, voor ons niet leuk. Uiteindelijk kwam vader hem halen. “Gelukkig” had iedereen die langskwam wel een mening over hoe we je aan moesten pakken, alsof het er met een pak rammel wel uit zou gaan. Joh, hou effe allemaal je….

En nu zitten we dus met hem en moeder aan tafel. Het gesprek gaat eigenlijk al snel over hoe blij we met hem zijn en hoe hij beter in de keuken wordt. Zijn pet gaat langzaam steeds hoger staan en we zien eindelijk zijn ogen weer. Van die mooie, die al teveel hebben gezien en te vaak hebben gehuild.

Ja, dat had je niet verwacht hè, kleine vriend? We weten toch al dat er van alles aan de hand is en dat er allemaal mensen, hoe langzaam dat ook gaat, bezig zijn om te proberen weer zon op je weerbericht te laten verschijnen. En als we dan toch je ogen weer zien, kunnen we het ook nog even hebben over wat er misging. En als we dat dan niet kunnen achterhalen, weet je wat, we gaan gewoon voor die nieuwe kans, waarin jij weer als een plaatje met die grote stoere stagiaire naast je lol hebt en mooie broodjes aan het maken bent en wij vrolijk en blij van je worden. Ben je nou toch nog een keertje boos, dan hebben wij rustige plekjes of ga je gewoon naar huis, voordat dingen uit de hand kunnen lopen en beginnen we een volgende dag weer opnieuw.

Dan kunnen we dit gesprek afsluiten met high-fives en gaan wij ook weer een rondje bellen om aan de kooien van het systeem te rammelen <de Kinderombudsman leest ook al mee>, zodat jij straks weer naar school kan.

Want jij hebt geen probleem, heel veel systeem heeft een probleem met jou.

Jij hebt talenten en kansen in een veel te ingewikkelde wereld.

Komt wel goed joh, Ferry!

in #kleinrdam willen we laten zien, hoe hotspot hutspot werkt met al die mensen die niet zo lekker meestromen in het systeem, jong en oud, overal vandaan. ons doel is al deze mensen gelukkiger te maken, en te ondersteunen om hun dromen te realiseren. lees er hier meer

Vakantie!!!!

Dit was 2019 bij hotspot hutspot. Het glas is leeg, maar de vlam brand nog. Op 14 januari zijn we terug en gaan we gewoon weer mooie, lekkere en gezonde gerechten voor je klaarmaken.
Weet je in de tussentijd niet hoe je een maaltijd voor jezelf moet fiksen, schuif dan rond etenstijd aan op lomba, daar staat doordeweeks (behalve op 1 januari) altijd wel een bordje klaar.
Nu gaan we eerst onze voetjes omhoog doen en terugdenken aan een mooi bijzonder jaar waarin u kwam smekken, jij kwam nassen en jullie kwamen koken in onze keuken. We hebben kennis met je gemaakt toen je hier zenuwachtig binnenkwam en afscheid van je genomen toen je verhuisde of klaar was voor een betaalde baan. Heel soms was er even ruzie, ongeveer 1x, maar heel vaak zagen we je lachen en trots kijken. Vaak is er verdriet, maar het lijkt allemaal wat draaglijker en minder uitzichtloos.

Bedankt voor de stoelen, de boeken, de theelepels en de uitgestelde diners.
Bedankt voor de mooie en/of echte verhalen. Bedankt voor het proberen en het leren.
Bedankt dat hotspot hutspot door jou en door u elke keer weer een stapje verder is.

Bedankt dat je er in 2019 bij was en dat je jezelf bij je had.

Als je in de tussentijd nog iets voor ons wilt doen: laat een eerlijke review achter op TripAdvisor en/of bedenk of u in 2020 voor bijvoorbeeld een eurootje per maand vaste donateur wilt worden. Kijk dan op onze site https://hotspothutspot.nl/periodiekdoneren/